Merleau-Ponty bizi yine bedenin sınırlarında gezdiyor fakat bu kez gözün, görmenin rehberliğinde.
Öncelikle kitap bana epey zorlayıcı geldi. Okuyucusundan algının fenomenolojisine dair bir alt yapı talep ediyor. İnce bir kitap olması sayesinde ben hırslandım ve birkaç kez okudum.
Benim için en etkileyici kısmı resim yapma etkinliğinin bedenin resme katılması gibi algıda bir gitgel, bir tersinme yaratıyor oluşuydu. Çünkü şöyle bir düşününce herhangi bir tabloda üçüncü boyut yoktur. Fakat biz tabloda gördüklerimizden hareketle resimde derinliği algımızda kurarız. Demek ki resim yapma aşamasında bedenimin resimden bana benden resme kayması çok makul görünüyor.
Merleau-Ponty ontolojik olarak görünüre kök salmış bir görme biçimini serimlemek istiyor. Fakat bana daha çok mağara duvarlarına yapılan resimlerin loş ışık altında, derinlik sarhoşluğu denen haletiruhiye ile beraber atalarımıza ilginç bir deneyim yaşatmış olabileceğini düşündürdü.
Resme meraklıysanız okuyunuz derim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder